Haptotherapeut Henrieke vond in haptonomie haar therapie

‘Wat doet het als je de pijn wél durft te voelen? Dan verandert het’

Je kunt pas snappen wat haptotherapie met je doet, als je het zelf hebt ervaren. Voor Henrieke Beekhof was een levensveranderende gebeurtenis aanleiding om zich volledig in de haptonomie te storten. Ze leerde haar pijn echt te voelen – en er daardoor mee te leven.

 

 

 

Over grenzen gaan

 

Ze werkt nog als maatschappelijk werker in een vrouwenopvang, wanneer ze voor het eerst hoort van haptotherapie. Eén van haar stagiairs had last van polsklachten en zat daarvoor in behandeling bij een haptotherapeut. “In haar proces, dat zij met mij deelde, bleek het over haar grenzen te gaan. De therapeut vroeg bijvoorbeeld: als je pijn hebt, stop je dan? En uiteindelijk resulteerde dat er ook in dat ze stopte met haar stage.”

 

 

De aandacht voor die grenzen boeit Henrieke mateloos. In haar werk in de vrouwenopvang heeft ze er namelijk ook mee te maken gehad. “Daar verbleven bijvoorbeeld ook ernstig getraumatiseerde vrouwen de grenzeloos waren. Door partners die op allerlei manieren over hun grenzen heen gingen. En vaak een geschiedenis kennen met ouders of opvoeders die enorm begrenzend waren of juist geen grenzen meegaven. Dit zag je ook in de hulpverlening terug. Ze konden bijvoorbeeld in een uur wel vijf keer aan je deur staan voor hulp. Ze weten geen maat, zijn de maat kwijt, of hebben die nooit gekend.”

 

Ze merkt dat ze daar wel wat hulp bij kon gebruiken. “Als hulpverlener heb je daar allerlei methodieken voor, maar gevoelsmatig kwam ik daarin iets tekort. Ik kon de ander niet bereiken en dat gaf een machteloos gevoel.”

 

 

Opleiding haptonomie

 

Henrieke besluit om een tweejarige basisopleiding haptonomie te gaan doen, als toevoeging op haar huidige werk. “Ik werd maatschappelijk werker op haptonomische basis. Dat heeft voor mij wel een wereld geopend. Ik had van huis uit niet geleerd daar iets mee te doen.”

 

 

Want ook daar was weinig aandacht voor het bewaken van grenzen, vertelt Henrieke. “Ik ben opgegroeid op een boerderij en de opvatting in ons gezin was: vooral heel hard werken en niet stilstaan bij je gevoel.” Ze wil meer met haptonomie, maar nog niet meteen. “Het was nog niet mijn tijd. Maar ik wist: als ik later groot ben word ik zelfstandig haptotherapeut.”

 

 

Kinderwens

 

Enkele jaren later, op haar 37e, meldt ze zich toch aan voor de vijfjarige opleiding. “Ik was te laat, maar ik wilde later instromen omdat ik de basisopleiding al had gedaan. De vraag was of dat mocht, ze deden daar nogal moeilijk over.” In diezelfde periode besluit ze gehoor te geven aan haar lang gekoesterde kinderwens. Dat blijkt nogal heikel te worden. “Ik kwam erachter dat ik vervroegd in de overgang was gekomen. Dat betekende een dikke streep door de rekening. En dat het hele feest niet doorging.”

 

 

Een enorm hard gelag voor Henrieke, die zichzelf haar hele leven voor zich had gezien als moeder. Maar tegelijkertijd krijgt ze de brief van de opleiding binnen. “De ene deur ging dicht, maar de andere deur ging open. Ik mocht instromen.”

 

 

Pijn verwerken

 

De opleiding, die behoorlijk wat van je vergt, was een belangrijk onderdeel van haar verwerkingsproces. “Dat kon ook heel goed samengaan, ik kon heel goed de diepte in. Het was voor mij echt heel mooi. En iets nieuws om me in vast te bijten: het gaf weer toekomstperspectief.”

 

Ze vond in haptotherapie wat ze in haar eigen werk als maatschappelijk werker miste. “Het gaat eigenlijk heel erg over het geheel. Niet vanuit methodieken die mooi bedacht zijn. Niet over tactieken die je inzet. Maar het gaat over echt volledig aan durven gaan wat er op dat moment is.”

 

 

We leren allemaal trucjes om maar niet te hoeven voelen, vertelt Henrieke. “Ik had net een cliënt op een prikkelkussen. En dat doet echt wel een beetje pijn. Maar ze voelde niks. Ik vroeg haar om naar de voet toe te komen om te voelen wat het met haar doet, en ze zei: ‘Oh dus dan moet ik mezelf niet gaan afleiden?’”

 

 

Durven te voelen

 

Het is een proces waar ze zelf doorheen moest – en soms nog steeds ervaart. “Het mooie aan haptonomie en therapie is dat je handvatten krijgt om te ervaren. Wat doet het met je als je de pijn wél durft te voelen? Dan verandert het.” Haar pijn over haar onvervulde kinderwens voelt ze nog steeds. “Het echt durven voelen wat het allemaal inhoudt, helpt me. Het maakt dat ik steviger in het leven sta.”

 

 

 

 

Meer weten over haptonomietraining?

Meer weten over die andere trainer, Sanne?